Μέσα από το μάτι του κυκλώνα
Μετά από έναν καταναλωτικό παροξυσμό, μια σπατάλη, μια απαξίωση των ηθών ήρθε ως αναμενόμενο η κοινωνική κρίση, η οποία διέφθειρε πολιτικούς και πολίτες. Μετά ήρθε η οικονομική κρίση, ως φυσικό επακόλουθο. Άλλοι λένε την προκάλεσε η Ευρώπη , οι δανειστές μας, άλλοι λένε φταίνε οι Έλληνες πολιτικοί, άλλοι λένε οι εξωγήινοι .Ενώ όλοι συμφωνούν ότι δεν φταίει ο λαός. Άλλωστε πότε παραδέχθηκε ο Έλληνας και εννοώ στην πλειοψηφία του, ότι έφταιγε αυτός ; Πάντα παραδεχόταν ότι ήταν το θύμα, άσχετα επέλεξε τον θήτη του, πάντα ήταν ο αμέτοχος , άσχετα αν ψήφιζε κάθε φορά , πάντα έφταιγε το κράτος, άσχετα αν ήταν αυτός το κράτος, ως δημόσιος υπάλληλος, πάντα ήταν αυτός που δεν γνώριζε,…. Οπ εδώ τι να πω , ότι γνώριζε ; Μέγα λάθος να πεις στον οποιοδήποτε Έλληνα, άσχετα με το μορφωτικό του επίπεδο, ότι δεν ξέρει, δεν γνωρίζει. Σ έφαγε το μαύρο το σκοτάδι , το απύθμενο έρεβος. Μην το ξαναπείς.
Εγώ όμως θα το πω και θα το λέω πάντα, πρώτα για τον εαυτό μου και μετά για όλους τους άλλους. Το μερίδιο ευθύνης είναι ίσο για όλους τους πολίτες. Σε μια δημοκρατική πολιτεία, όπως θέλουμε να την αποκαλούμαι, όπου όλοι συμμετέχουν , οικονομικά, παραγωγικά, πολιτικά, πολιτισμικά, όλοι φέρουν το ανάλογο μερίδιο ευθύνης. Μα θα μου πείτε, δεν αποφασίζουμε εμείς, άλλοι αποφασίζουν . Τότε γιατί τους ψηφίσατε ; μα δεν τους ψηφίσαμε εμείς , θα μου πείτε, οι άλλοι τους ψήφισαν. Και ποιοι είναι οι άλλοι, ρωτώ ; Το άλλο το κόμμα, η άλλη παράταξη, είναι η απάντηση. Ναι αλλά όταν βρίσκεσαι σε μια δημοκρατία θα πρέπει να σέβεσαι και να ακολουθείς την πλειοψηφία, είναι όρος του παιχνιδιού που δέχθηκες να παίξεις. Διότι αν ήσουν εσύ ή οι δικοί σου, η πλειοψηφία , θα απαιτούσες να σε σεβαστούν στις αποφάσεις που θα έπαιρνες. Έτσι δεν είναι ;
Τι φταίει λοιπόν για την πολιτική μας γκρίνια, όπου όλα μας φταίνε και μας ενοχλούν ;
Πρώτον, ότι εμείς δεν ήμαστε σας τους «άλλους», εμείς είμαστε καλύτεροι.
Δεύτερον, εάν κυβερνούν οι «δικοί μας» και φταίνε, τότε στις επόμενες εκλογές θα βρούμε «άλλους» να ψηφίσουμε. Εκτός αν συνεχίζουμε και έχουμε συμφέροντα, ακόμα και από αυτούς που δεν κυβερνούν καλά. Δηλαδή η ερώτηση, «μα αυτός που ψήφισες στις προηγούμενες εκλογές αποδεικνύετε ανίκανος» απαντάται από τους πολλούς με το απλό «ε τώρα θα ψηφίσω άλλον» .
Και τρίτον, που νομίζω ότι είναι και το κυριότερο αλλά δεν το έχουμε καταλάβει, είναι ότι δεν υπάρχουν ικανά άτομα πλέον για να κυβερνήσουν αυτό τον τόπο. Η πολιτική παρακμή λοιπόν, κατά την γνώμη μου φταίει, για την κοινωνική παρακμή με επακόλουθο την οικονομική πτώχευση. Είναι λογικό όταν κυβερνάτε μια χώρα από μη ικανά άτομα, από λομόγια, από καιροσκόπους, από κερδοσκόπους, από ανθρώπους που εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους, από λαοπλάνους, από φαμφάρες και ούτω καθ εξής, να φτάνει ο λαός της σε χαμηλά βιοτικά επίπεδα και να υποφέρει. Είναι λογικό.
Εμείς είμαστε αυτοί που θα εκλέξουμε τους σωστούς πολιτικούς. Ξέρουμε που υπάρχουν και που βρίσκονται, αλλά το σύστημα δεν τους προβάλει . Εμείς πρέπει να τους παρακινήσουμε να υποβάλλουν υποψηφιότητα , εμείς πρέπει να τους ενθαρρύνουμε για τα πρώτα τους βήματα. Αν δεν το κάνουμε, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να ανεχθούμε αυτούς που δεν πρεπει να κυβερνάνε.
Όχι πλέον σε επαγγελματίες πολιτικούς, δημοτικούς συμβούλους και παρατρεχάμενους, που τόσα χρόνια υπόσχονται το καλύτερο και το καλύτερο δεν έρχεται. Δεύτερη ευκαιρία δικαιούνται όλοι, όχι όμως τρίτη και τέταρτη . Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Αν ξανακάνουμε το ίδιο λάθος, εμείς θα φταίμε και κανείς άλλος.
Μια ύστατη προσπάθεια για την πολιτική σταθεροποίηση και την ευημερία του τόπου.
Μια ευημερία που απολαμβάνουν τόσα ευρωπαϊκά κράτη. Μια ευημερία που επέλεξαν οι πολίτες, όχι οι πολιτικοί.
Υ.Γ. το κείμενο δεν αφορά στην υπόδειξη εκλογικού υποψηφίου ή παράταξης, όσο στην αφύπνιση της χαμένης αξιοπρέπειας, την οποία μας πήραν κάποιοι ανίκανοι που εμείς επιτρέψαμε.
